کوه بزرگ

کوه بلند بالا باز ایستاده بود

همچون مردی بالا بلند

که گویی

پالتویی پاکیزه از سنگ خارا

پوشیده است

با چهار دکمه خرسنگ

که تنگ در میان بسته بود

 هر روز غروب که به خونه بر می گردم توی ماشین تمام حواسم به پراوه خستگی هامو براش می گم شادی هامو باهاش زمزمه می کنم

از این پایین مه گرفتگی هاشو  ، برفهاشو می بینم در گستره دیدم بیستون خیلی خیلی دور تره اما حرفهایی رو  هم که با بیستون دارم به پراو می گم .

و افسانه ی ویکتوریا ، امیر، سعید مرحوم تا همیشه ی همیشه تو دل پراوه .

مهر ماه که میشه که در تب و تاب غار رفتنن فرهاد تراش غار دواشکفت و هر جایی که مکان مناسبی واسه تمرین  و یومار باشه همه جمع هستن و خیلی ها با برنامه ریزی شاید از سال قبلش تمریناشون شروع کردن

عده ای دوست دارن واسه یه بار هم که شده تا انتهای غار یا حتی تا یه قسمتی شو پیمایش کنن

و بعضی ها در پی زدن رکورد مرحوم مسعود مولایی ، حسن جوادیان و یوسف سوری نیا....

و امسال هم مثل سالهای قبل همه در تکاپوی رفتن به غار ....

و متاسفانه رخ دادن حادثه ای که برای ما غیر قابل هضم بود رفتن همیشگی خلیل عبد نکویی شاید حدودا 2- 3 هفته  پیش از این حادثه دیدن ایشون در بیستون و تعریف خاطره برنامه های مرحوم واسه همه لذت بخش بود و می گفت  که چقدر دوست داشت به غار بره .....

و چه عجیب که جایی رو که اینقدر از رفتن به اونجا صحبت می کرد آخرین لحظه های عمرش رو در اونجا سپری کرد...

و چه غیر قابل قبول حداقل برای من ! برگشتن تنهایی یوسف از غار بدون هم طنایش  ولی می دونم و یقین دارم خیلی زحمت کشید و چقدر از لحاظ روحی آسیب دید

اما این خواست خدا بود که با تمام تلاشها و همینطورها با تمام عدم کوشش های برخی ها  ، خلیل عبد نکویی واسه همیشه به کانون خانواده برنگرده و از بین ما رخت سفر آخرت رو ببنده ....

و هر کی به هر نحوی دیگری رو مقصر می دونه  .....

بعد از رفتن همیشگی مرحوم  همه در تلاش برای آوردن جسدشون به بیرون از غار

عملیات انتقال مرحوم خلیل عبد نکویی به بیرون از غار

روز 3 شنبه ظهر با سه پرواز از کرمانشاه تیم های امداد با هلی کوپتر خودشون رو به پراو رسوندن

روز 4شنبه صبح آقایان یوسف سورنی نیا ، پیمان یاوری از کرمانشاه و رسول پیرمحمدی،هومن فرزانه از همدان به قصد برپایی کارگاه ، انتقال طناب ها و ثابت گذاری طناب ها و آماده سازی مسیر جهت بالاکشی جسد و به فاصله کمتر از یک ساعت آقایان حسن جوادیان بهنام راشدی و سعیدعریانپور  جهت دسته بندی فنی و تکنیکی مناسب جسد مرحوم  وارد غار می شوند. حدوداً تا زیر چاه 7 جسد مرحوم نکویی انتقال داده می شه  و تقریبا نزدیکی های ساعت 10 شب  تیم های امداد از غار بیرون میان

و در ساعات پایانی ۴ شنبه شب تیم سوم متشکل از آقایان کاظم فریدیان ، هادی راد ناصر و چند نفر  از همدان حدودا تا زیر چاه 5 جسد آورده میشه .

در صبح همان روز آقایان یوسف سورنی نیا – پیمان یاوری – صحبت بهادرانی - اصغر رزین  - علی موسوی و رسول پر محمدی وارد غار شده و دوباره  جسد مرحوم رو بسکت می کنن و تا بالای چاه 1 انتقال می دن    

 و صبح روز جمعه یک تیم 10 نفره مرحوم رو به بیرون از غار انتقال داده و در برفهای دهانه غار پوشانده تا مساعد شدن هوا جهت انتقال با هلی کوپتر به پایین ....

و امروز....

.....

 کوه

همان کوه بود

بلند بالا باز ایستاده بود

همچون مردی بلند بالا ،

 تنها یک دکمه 

یک دکمه از پالتو غبار گرفته اش

افتاده بود....

روانش شاد و یادش همیشه گرامی

و با تشکر از همه ی کسانی که برای انتقال جسد مرحوم نکویی تلاش کردند